เมื่อคุณหนูตกอับต้องแต่งงานเพื่อชดใช้หนี้ แต่เธอกลับถูกคนสวนย่ำยีก่อนถึงมือเจ้าบ่าว นิยายรักโคตรน้ำเน่า ไม่นอกกาย ไม่นอกใจ +++ "นายมาก! ปล่อยตาลนะคะ" "จะหวงเนื้อหวงตัวทำไมล่ะครับ ลืมนิ้วแข็ง ๆ ของไอ้มากคนนี้แล้วเหรอครับ นิ้วที่ส่งคุณหนูไปสวรรค์ชั้นเจ็ดไง ผมยังจำตอนที่น้ำอุ่น ๆ ของคุณหนูไหลออกมาเปื้อนนิ้วผมได้เลยครับ แล้วทำไมคุณหนูถึงลืมไวจัง แบบนี้ผมเสียใจนะครับ" ปาลิตาเงยหน้ามองเขาด้วยความเคียดแค้น "คนเลว นายมันคนเลว" "อยากลองมีผัวเป็นคนเลวไหมครับ ผมรับรองได้เลยว่า คุณหนูจะต้องติดใจ" วงแขนแข็งแรงรัดร่างสาวแน่นหนา ร่างกายส่วนหน้าแนบชิดกันไร้ช่องว่าง ปาลิตาตกอยู่ในพันธนาการของเขาอีกครั้ง ดิ้นรนอย่างไรก็ไม่อาจหลุดพ้น "ถ้าป้าไก่หรือคนงานมาเห็นนายมากทำแบบนี้กับตาล นายมากจะเดือดร้อนนะ" "ผมต้องกลัวใช่ไหม" เขาถามยิ้ม ๆ "ก็ถ้าไม่อยากเดือดร้อน ก็ปล่อยตาลสิคะ ปล่อยนะ!" ปาลิตาดิ้นอีกครั้ง เธอทุบอกกว้างไปหลายที แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยเธอ "ผมไม่กลัวหรอก และผมจะไม่พอแค่นี้ด้วย ผมจะเอาคุณหนูทำเมีย" "นายมากกล้าทำร้ายคนที่จะมาเป็นเมียเจ้าของไร่เหรอ เขาเป็นเจ้านายของนายมากนะ" "เราก็ทำกันลับ ๆ สิครับ คุณหนูไม่พูด ผมไม่พูด ก็ไม่มีใครรู้" "ตาลไม่มีวันยอมเป็นเมียคนสวนหรอกค่ะ" "เป็นหน่อยน่า ลองดู เผื่อจะติดใจ" "ไม่มีวัน!" ++++++ ปาลิตาร้องไห้โฮอย่างขวัญเสีย กลางไร่กลางป่าแบบนี้เธอจะหนีไปไหนได้ แล้วคุณท่านก็ไม่อยู่ด้วย เขาจะรู้ไหมว่าคนสวนของเขานิสัยไม่ดี และถ้าเขารู้ว่านายมากลวนลามเธอ เขายังจะรับเธอเป็นเจ้าสาวไหม แล้วเขาจะบอกเลิกเงื่อนไขแต่งงานเพื่อล้างหนี้หรือเปล่า ปาลิตาสูดลมหายใจลึก เธอปาดน้ำตาลวก ๆ เธอจะไม่บอกให้ใครรู้ว่าโดนนายมากลวนลาม ถ้าเธอไม่บอกก็จะไม่มีใครรู้ และนายมากเองก็คงไม่อยากให้คุณท่านรู้เรื่องนี้ด้วย ไม่อย่างนั้น เขาจะถูกไล่ออกจากงาน เขาไม่พูด เธอไม่พูด เรื่องนี้ก็จะจบลงแค่ในป่า นับจากนี้ไป เธอจะระวังตัวมากขึ้น เธอจะอยู่ให้ห่างจากเขา จะไม่เข้าใกล้เขาเด็ดขาด...