คำโปรย เมื่อคนที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็น เจ้าชายรัตติกาล ไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิง เกิดอยากเป็นบาร์โฮสต์ขึ้นมา “คนนั้นใคร?” “อ๋อ…คุณเจด้าครับ เพิ่งมาเป็นลูกค้าประจำของบาร์เรา ก็ตอนที่บอสไปดูงานที่ต่างประเทศนั่นแหละครับ เห็นว่าเปย์หนักสุดในย่านนี้ ถ้าไม่นับคุณโรร่า เปย์หมดไม่สนเด็กใคร แค่เดินผ่านและยิ้มให้คุณเขาเปย์แหลกจริง ๆ ครับบอส ขนาดผมเองยังเคยได้เลย 5 ดื่ม” “นายเรียกเธอมาเจอฉันหน่อยสิ บอกว่าเจ้าของร้านอยากคุยเรื่องโปรโมชั่น” “บอสครับ ทำแบบนั้นไม่ได้ เกิดลูกค้าท่านอื่นทราบจะเกิดอะไรขึ้น เพราะก็มีลูกค้าหลายท่านที่เปย์ดื่มเด็ก ๆ มากกว่าคุณสุภาพสตรีท่านนั้นนะครับ” “ฉันอยากเป็นโฮสต์” “ถ้าคุณไปเป็นโฮสต์ เด็กจะมีโอกาสได้ดริ๊งค์จากลูกค้าอีกเหรอครับ แบบนี้ก็ไม่ได้!” _______________________ working woman กลายมาเป็นสายเปย์ตัวแม่ “อ้าว ไม่เคยเห็นหน้าเลยนะเรา เด็กใหม่เหรอ?” คิตะชะงักนิด ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “เด็กใหม่?” ริมฝีปากขึ้นเป็นรูปโค้ง เผยให้เห็นรอยยิ้มหวาน และกวักมือให้ชายหนุ่มมานั่งข้าง ๆ มือเอื้อมไปล้วงหาตังค์กะจะเปย์หนุ่มคนใหม่ มือกลับหยิบมาได้แค่แบงค์ยี่สิบในกระเป๋าสตางค์ ก่อนยื่นให้เขา “วันนี้ทั้งเนื้อทั้งตัวเหลือแค่นี้ วันนี้พี่มัดจำเอาไว้ก่อน พรุ่งนี้พี่จะมาใหม่ ขอจองนายไว้เลยนะ นั่งดริ๊งค์ด้วยสักชั่วโมงสองชั่วโมง เดี๋ยวเปย์ให้หนัก ๆ ใครใช้ให้วันนี้มาช้า”