Benim adım Leyla. Doğumhanede gece gibi kara saçlarımı ve daha da kara bahtımı gören Hemşire vermiş bu adı bana. Ben hep yalnızdım. Doğduğumda da, büyüdüğümde de... Aldığım her nefeste yalnızdım, son nefesini verirken de öyle olacağıma emin yaşadım... 21 yıl boyunca ayaklarımın taşıdığı yere gittim, ellerimin tuttuğunu aldım, kendi kazandığımı yedim, kendi göz yaşımı sildim. Yalnız başıma , sadece kendim için yaşamayı öğrendim. Benim için bunu yapacak biri hiç olmadı... Şimdi buradayım. Hiç bilmediğim bir memlekette, karanlık bir sokakta, soğuk zeminde karın üstünde uzanmış son nefesimi verirken 21 yıldır birinin ağzından duymak için gecelerce sessizce ağladığım kelimeleri hiç tanımadığım bir adamdan dinliyorum. "Korkma, ben buradayım. " *** Benim adım Taner. Herkesin çekindiği Yüzbaşı Taner Doğan... Her şeye gücü yeten, herkese eli uzanan, insanların gözüne bile bakmaya korktuğu Taner Doğan... Annem bana bu adı şafağın ilk ışığı gibi insanların gecelerine ışık olayım diye vermiş... 29 yıldır bu isime yaraşır olmak için güçsüzün yanında oldum. Zorda olan herkese elimi uzattım. Gecelerine ışık olmak için çabaladım. Şimdi buradayım. Elimin uzanmadığı, gücümün yetmediği tek kişinin elini tutuyorum. Gecesine ışık olamadığım tek kişinin gözlerinin ışığının yavaş yavaş sönüşüne şahit oluyorum.