“รักของคนที่ไม่มีใครอยากรัก” บางคนเกิดมาในบ้านที่อบอุ่น บางคนเกิดมาแล้วถูกบอกให้เป็น “ความหวัง” ของครอบครัวแต่เขา...เกิดมาเป็นแค่ “เครื่องเตือนใจ” ว่าผู้หญิงคนหนึ่งเคยฆ่าตัวตายเพราะความรัก ธันวา คณาธิปกุล คือทายาทมาเฟียรุ่นที่สาม โตมากับเสียงปืน กลิ่นเลือด และความเจ็บปวดที่ต้องเห็นแม่ที่จ้องหน้าเขาก่อนจะลั่นไกปืนใส่ขมับตัวเอง ปัง!!! “อย่ารักใคร...ถ้าไม่อยากเจ็บแบบแม่” ตั้งแต่วันนั้น ธันไม่เคยเชื่อในความรักเขาเย็นชากับทุกคน แม้แต่กระต่ายที่เขาเลี้ยงเองกับมือตายเขากลับไม่มีท่าทีโศกเศร้า ในวงการใต้ดิน เขามีชื่อเสียงทั้งด้านดีและไม่ดี เขาสามารถฆ่าคนโดยไม่คิดอะไรแต่อีกในนึงเขากลับมีชื่อเสียงเรื่องใบหน้าของเขาที่ดู"อันตราย"แต่ถ้าได้สักครั้งถึงตายก็ยอม แต่ใครจะกล้าเสี่ยงกับลูกปืนในมือเขา ...จนวันที่เขาเห็น “เด็กหนุ่มขายตัวในซ่องเถื่อน” คนหนึ่ง คนที่มีแววตาเหมือนกับแม่ของเขาก่อนตายเป๊ะเลย แววตาก่อนที่แม่จะรู้ความจริงว่าพ่อมีชู้ เป็นแววตาที่มั่นใจในตัวเอง คิดว่าตัวเองเหนือกว่า มองตรงและไม่หลบตา แม้แตตอนจะตาย เด็กหนุ่มขายตัวคนนั้นลุกขึ้นและเดินตรงมาอย่างช้าๆ ไม่เร่งรีบ ไม่มีท่าทางกลัวมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา มือเอาผมทัดหูแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้ "ถ้าจะมองผมนานขนาดนี้" น้ำเสียงเอ๋ยเรียบๆ แต่ฟังแล้วหวานหู "ผมคิดเงินเพิ่มนะครับ"