Dün gece yağmur yağdı. Islanmak, sokakta yaşayan biri için sadece ıslanmak değildir; günlerce kurumayacak bir kemik ağrısı, ağırlaşan bir beden ve sabaha çıkıp çıkamayacağını bilmeden gözlerini kapatmaktır. İnsanlar güzelliklerin ancak korunursa yaşayabileceğine inanır. Ama hayat çoğu zaman en güzel çiçekleri toprağa değil, çatlamış kaldırımların arasına bırakır. Onları yağmur büyütür. Soğuk büyütür. Yalnızlık büyütür. Bu, bir gecede her şeyini kaybeden bir kızın hikâyesi değil sadece. Bu; sevdiklerinin mezarına gözyaşı yerine öfke bırakan, her kaybıyla biraz daha değişen, kırıldıkça keskinleşen bir ruhun hikâyesi. Çünkü bazı insanlar düşmez. İtilir. Ve bazı çiçekler koparıldığında ölmez. Daha derine kök salar. Bu, Lara Aksoy’un hikâyesi. Ya da sokakların ona verdiği yeni adıyla… KALDIRIM ÇİÇEĞİ