Berkan Altuğlu, iyi bir takım oyuncusu olmanın en az yıldız bir isim olmak kadar önemli olduğuna inanırdı. Ancak dönem projesini Öykü Özden ile yürütmek zorunda kalmak, ondan bildiği tüm takım stratejilerinden daha fazlasını talep ediyordu. Aslında Öykü neşeli, zeki ve yetenekliydi. Kusursuz biriydi ve ona hayran olmamak elde değildi fakat Berkan onun yanındayken bir türlü kendi olamıyor, Öykü'nün insanın ruhuna işleyen bakışları karşısında savunmasız kalıyordu. Hissettiği bu yoğunluğu gizlemek için bulduğu tek çare ise Öykü’ye sıradan bir arkadaş, hatta bir kanka gibi davranmaktı. Ancak bu şekilde zihnini toparlayabilir, derslerine, antrenmanlarına ve projelerine odaklanabilirdi. Peki ya Öykü? O bu zoraki kankalık durumuyla nasıl baş edecekti? Bu süreçte Arke Üniversitesi onun için bir cennet mi olacaktı, yoksa cehennem mi?