“มาคุยแค่นี้จะพาลูกชู้มาด้วยทำไม?” “น้องปิ่นไม่ใช่ลูกชู้” “จะไม่ใช่ลูกชู้ได้ยังไง ก็ตอนนั้นเธอยังไม่เลิกกับฉัน” ‘มอนโด้ ลี อาร์ซี’ ลูกชายเพียงคนเดียวของเจ้าพ่อมาเฟียชาวอิตาลี หนุ่มลูกครึ่งอิตาลี-ฮ่องกง-ไทยชำเรืองมองยัยเด็กหน้าตาน่าเกลียดที่อยู่ในอ้อมกอดของ ‘อดีตเด็ก’ ที่เขาเคยเลี้ยงไว้เล่น ๆ แม่หน้าไทยแท้ขนาดนี้แต่ลูกกลับหน้าตาอย่างกับตุ๊กตาบาร์บี้คงจะได้เชื้อพ่อมาเยอะละสิท่า “ฉันจะมาขอไกล่เกลี่ยหนี้ที่พ่อของฉันกู้ยืมไปไม่ได้จะมาทะเลาะกับคุณ” ไม่เจอกันนานคนคนนี้ปากเสียขึ้นเยอะเลย ลูกหน้าเหมือนตัวเองขนาดนี้ถามจริงเหอะเอาหัวแม่ตีนคิดเหรอว่าเธอมีชู้ “หนึ่งอาทิตย์คือหนึ่งอาทิตย์ หามาคืนไม่ได้เธอก็เตรียมไปนอนข้างถนนกันได้เลย” เดิมทีมอนโด้ก็กะจะแสดงความดีให้เฟื่องลดาเห็นโดยการขยับชำระหนี้ให้จากหนึ่งอาทิตย์เป็นหนึ่งเดือน ทว่าเพราะคนตัวเล็กปากดี ทั้งยังพาลูกชู้มาหยามกันถึงที่เขาจึงเปลี่ยนใจ “เห็นแก่ว่าเมื่อก่อนเธอเชื่องดีฉันจะลดหนี้ให้หน่อยแล้วกัน จากห้าสิบห้าล้านเหลือห้าสิบล้านดีไหม?” “ดี! ไหน ๆ คุณก็จะจ่ายให้ฉันแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยจ่ายค่าเลี้ยงดูลูกตลอดสองปีมาด้วยค่ะ” เฟื่องลดาอุตส่าห์จะเลือกทางใครทางมันไม่มาผูกมัดกันแล้วแท้ ๆ ในเมื่อคนตรงหน้าเลือกเองที่จะใช้ไม้นี้ เธอเองก็จะใช้เช่นกัน “เธอหมายความว่ายังไง?” “ปิ่นนภาคือลูกของฉันกับคุณ!”