Bir satranç tahtası düşünün. Taşların hepsi yerli yerinde. Ve siz, daha oyun başlamadan kaybettiğinizi bilmiyorsunuz.Asena Demircioğlu'nun tek deresi vardı: Babasının batmakta olan tekstil şirketini kurtarmak. Kapısını çaldığı adam ise İstanbul'un en güçlü holdinginin sahibi, soğukkanlı ve mesafeli Sarp Soykan'dı.Sarp, Asena'ya reddedemeyeceği bir teklif sundu. Babasının bütün borçları kapanacak, karşılığında Asena onun şirketinde çalışacaktı. Tek bir şartla: Sadakat. Tam, eksiksiz, sorgusuz sualsiz sadakat.Asena imzayı attığı anda fark etmedi. O sadece bir sözleşme imzalamamıştı. Bir adamın satranç tahtasında yerini almıştı.Sarp Soykan her şeyi kontrol eden, her detayı bilen, geçmişinde karanlık bir kaza ve ihanet saklayan bir adamdı. Asena'nın hayatındaki her ayrıntıyı biliyordu. Gittiği restorandan içtiği kahveye kadar. Çünkü onu üç yıldır izliyordu. Üç yıldır plan yapıyordu.Şimdi ise Asena'nın önünde iki yol vardı: Bu oyunu kaybetmek ya da oyunun kurallarını değiştiren kişi olmak.Ama Sarp'ın bilmediği bir şey vardı. Bazı piyonlar, vezire dönüşür.