เจ้าชายเย็นชา...กับยัยตัวแสบของหัวใจบทที่ 1 : วันแรก...ที่โลกของเขาเปลี่ยนไปเสียงฝนโปรยบางเบาในเช้าวันเปิดภาคเรียน ทำให้มหาวิทยาลัยแห่งนี้ดูมีชีวิตชีวาเป็นพิเศษนักศึกษาใหม่เดินขวักไขว่ไปทั่วลานกิจกรรม ทุกคนต่างตื่นเต้นกับการเริ่มต้นชีวิตมหาวิทยาลัยแต่มีเพียงคนเดียวที่ดูเหมือนจะไม่สนใจอะไรทั้งนั้นชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งในเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาด กระดุมติดเรียบทุกเม็ด ก้าวเดินผ่านผู้คนด้วยสีหน้าเรียบเฉย"นั่นพี่คิรินนี่...""เดือนคณะวิศวะปีสาม""หล่อมาก แต่ไม่เคยเห็นยิ้มเลย""ได้ยินว่าไม่เคยมีแฟนด้วยนะ"เสียงกระซิบดังตามหลังเขาไปทุกก้าวคิรินไม่ได้หันมองไม่ได้สนใจและไม่เคยคิดจะตอบใครสำหรับเขา...ความรักเป็นเรื่องเสียเวลาจนกระทั่ง..."โอ๊ย!"ร่างเล็ก ๆ วิ่งชนเขาเข้าเต็มแรงแฟ้มเอกสารหล่นกระจายเต็มพื้น"ขอโทษค่ะ! ขอโทษจริง ๆ ฉันรีบเกินไป"หญิงสาวรีบนั่งลงเก็บเอกสาร ผมหางม้าสีน้ำตาลอ่อนแกว่งไปมา แก้มแดงเพราะความเขินอายเธอเงยหน้าขึ้นดวงตากลมโตสดใสสบเข้ากับสายตานิ่งของเขา"เอ่อ...คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม"คิรินมองเธอเงียบ ๆเด็กผู้หญิงคนนี้...แปลกแทนที่จะตกใจหรือกลัวเหมือนคนอื่น กลับยิ้มให้เขาเสียอย่างนั้น"ฉันชื่อ ลลิน ค่ะ"เธอยื่นมือมาอย่างเป็นมิตร"เป็นนักศึกษาปีหนึ่ง คณะนิเทศศาสตร์""..."คิรินมองมือเล็ก ๆ ที่ยื่นค้างอยู่ก่อนจะเดินผ่านไปโดยไม่พูดแม้แต่คำเดียว"...เอ๋?"ลลินกะพริบตาปริบ ๆ"คนอะไร...เย็นชาจัง"เธอพึมพำ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ๆ"แต่หล่อจริงแฮะ"...สามวันต่อมาลลินนั่งกินข้าวอยู่คนเดียวในโรงอาหารจู่ ๆ ก็มีรุ่นพี่ผู้ชายสามคนเดินเข้ามาล้อมโต๊ะ"น้องปีหนึ่งใช่ไหม""มีแฟนหรือยัง""ขอไลน์หน่อย"ลลินหัวเราะแห้ง ๆ"เอ่อ...คือ..."ยังไม่ทันตอบเสียงเรียบเย็นก็ดังขึ้นด้านหลัง"เธอมากับฉัน"ทุกคนหันไปพร้อมกันคิรินยืนอยู่ตรงนั้นสีหน้าเหมือนเดิมนิ่งเย็นชาแต่สายตาคมกริบกลับมองผู้ชายทั้งสามจนพวกเขาหน้าซีด"พี่...คิริน"ไม่มีใครกล้าพูดอะไรต่อทั้งสามรีบเดินหนีทันทีลลินมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างงุนงง"เอ่อ...ขอบคุณนะคะ""...""แต่เราไม่ได้รู้จักกันนี่"คิรินถอนหายใจเบา ๆก่อนพูดประโยคแรกกับเธอ นับตั้งแต่วันชนกัน"เธอเสียงดัง""หา?""เดินซุ่มซ่าม""ยิ้มให้คนแปลกหน้าตลอด"ลลินทำแก้มป่อง"นี่กำลังดุฉันเหรอ""..."เขาเงียบก่อนหันหลังเดินออกไปลลินยืนมองตามแล้วหัวเราะ"แปลกคนจริง ๆ"เธอไม่รู้เลยว่า...ตั้งแต่วันที่เธอวิ่งชนเขาผู้ชายที่ไม่เคยหันมองผู้หญิงคนไหนกลับเริ่มมองหาเธอทุกครั้งที่เดินผ่านอาคารเรียนเริ่มจำได้ว่าเธอชอบนั่งอ่านหนังสือใต้ต้นหูกวางจำได้ว่าเธอชอบดื่มโกโก้เย็นจำได้ว่าเธอแพ้กุ้งและจำวันที่เธอยิ้ม...ได้ดีกว่าวันเกิดของตัวเองเสียอีกสำหรับคนทั้งมหาวิทยาลัยคิรินคือ "เจ้าชายเย็นชา"แต่สำหรับลลิน...เขากำลังจะกลายเป็นผู้ชายที่คลั่งรักเธอเพียงคนเดียวโดยที่เจ้าตัว...ยังไม่รู้ตัวเลย