หวานใดเล่าน่าแอบมองเท่าหวานหน้า หวานใดเล่าน่าสบตาเท่าหวานยิ้ม หวานใดเล่าน่าทดลองเท่าหวานชิม หวานใดเล่าจะน่าลิ้มเท่าหวานใจ ------------------------------------------------------------- "คนนี้รักจริงหวังแต่งครับป้า" "แต่งอะไรพ่อคุณ พูดเล่นเป็นขายของ" "แต่งงานน่ะสิครับ ผมพร้อมแล้ว รอแค่ป้า และก็พ่อแม่ไปขอเมียให้" "รู้จักกันกี่ปีแล้วละถึงได้คิดเรื่องนี้" ที่พูดก็พูดให้คิดทั้งนั้น ภีษมะอาจจะแค่รู้สึกว่าชอบ "โธ่ป้า เวลาสำคัญที่ไหน บางคู่คบกันมาเป็นสิบๆ ปี แต่งกันได้ไม่ถึงปีแล้วแยกทางยังมีเลยครับ" "แต่น้องโบเป็นเด็กดี จ๊ะจะมาคิดเล่นๆ แบบนี้ไม่ได้" ชักห่วงหลานสาวบ้านข้างๆ ขึ้นมาครามครัน หากวันหนึ่งโบนิกาต้องปวดใจกับเรื่องความรัก ท่านต้องเข้าข้างฝ่ายนั้นมากกว่าหลานชายแท้ๆ ซึ่งเลี้ยงมากับมือเป็นแน่ "จริงจังสุดๆ แล้วนะครับ ผมไม่ได้มาเล่นๆ" "จ๊ะเป็นหลานป้า ป้ารู้ว่าไม่ได้เจ้าชู้หรือเป็นคาสโนวาตัวพ่ออย่างที่ข่าวประโคมกัน แต่สำหรับคนอื่นเขาไม่ได้คิดแบบป้าน่ะสิ" "ป้าจันทร์ก็ต้องช่วยผม" "จะให้ช่วยยังไง เราน่ะจัดการตัวเองมาให้สะอาดก่อน ต่อให้ป้าช่วยเต็มที่แต่น้องโบไม่เล่นด้วยมันก็ไม่มีประโยชน์หรอกนะพ่อคู้ณ" "ป้าเคยเห็นผมจริงจังกับใครขนาดนี้ไหมล่ะครับ" ก็จริงของภีษมะ ผู้ชายน่ะย่อมมีเรื่องสาวๆ บ้างเป็นธรรมดา แต่หลานไม่เคยออกปากว่าชอบคนไหนจริงจังเท่าโบนิกา กระนั้นท่านก็ยังกังวลมากอยู่ดี "จะให้ป้าเป็นแม่สื่อว่าอย่างนั้นเถอะ" "ป้าแค่ช่วยส่องๆ ดูแลน้องโบในตอนที่ผมไม่อยู่ อย่าให้หนุ่มๆ คนไหนเข้าใกล้น้องโบของผม" "แหม น้องโบของผม ช่างกล้าพูด" ขาข้างหนึ่งของคุณจันทราอยู่ข้างหลานชาย อีกข้างอยู่ฝ่ายโบนิกา แต่ยามเหน็บแนมหลานสมองดันวิเคราะห์ประมวลผลไปแล้วว่าหากท่านมีหลานตัวเล็กๆ จะหน้าตาเป็นอย่างไร มีเด็กวิ่งเล่นในบ้านคงมีความสุขไม่น้อย "พ่อแม่เราเขารู้หรือยัง" "แย็บๆ ให้แม่ฟังบ้างแล้วครับ แต่ยังไม่บอกว่าเป็นสาวที่ไหน พ่อกับแม่ไม่มีปัญหาหรอก พวกท่านอยากมีลูกสะใภ้ เชียร์ให้ผมหาเมียทุกครั้งที่คุยกัน" ทางบ้านอยากให้เขาเป็นฝั่งเป็นฝาแต่ไม่เคยบังคับขู่เข็ญให้จีบคนโน้นคนนี้หรือจับคลุมถุงชน ทั้งๆ ที่พวกท่านจะทำอย่างนั้นก็ได้ ในทางกลับกัน หากเขารักใครพ่อแม่ก็จะรักด้วย "ไม่ดีหรือครับ ตอนนี้น้องโบเป็นหลานสาว อีกหน่อยจะกลายมาเป็นหลานสะใภ้"