จางอี้ซินคนเก่าถูกสาวใช้หลอกให้วางยาเขา แต่จ้าวเหวยเจิ้นเกลียดการใช้วิธีต่ำช้าที่สุด นางจึงถูกหย่าในวันรุ่งขึ้น นางจบชีวิตตนเองทำให้นักโจรกรรมมือทองที่ตายเพราะถูกล้อมยิงมาเข้าร่างแทน "ท่านอ๋อง.......ทรงรู้วิชาแพทย์ด้วยหรือเพคะ" "ข้าเรียนมาหลายปีน่ะ นอนดีๆข้าจะตรวจให้" คนตัวเล็กไม่มีแรงจะต่อต้าน กระทั่งเห็นเขาจับชีพจรนางถึงสามรอบ สีหน้าเขามีแววยินดี  จางอวี้ซินเอ่ยถามอย่างขัดใจ "ทรงยินดีเพียงนี้ หรือว่าตรวจเจอว่าหม่อมฉันจะอยู่ได้ไม่นานกัน" "อยากรู้หรือเด็กดื้อของข้า" "ไม่อยากรู้สักหน่อย อยากบอกก็บอกไม่อยากบอกก็แล้วแต่" "หึๆๆๆ" จ้าวเหวยเจิ้นหัวเราในลำคอก่อนจะเอ่ยกับนางน้ำเสียงเป็นต่อ "ข้าเรียนแพทย์มาหลายปีไม่เคยผิดพลาดสักครั้งพลาดอยู่เรื่องเดียวเท่านั้น" "ทรงพลาดเรื่องอะไรหรือเพคะ หรือไปรักษาใครมั่วๆจนตายกัน" นิ้วแกร่งไล้ไปตามเรียวคิ้วได้รูป ไล้ดั้งที่โด่งจนมาถึงปลายจมูกก่อนจะเอ่ยสารภาพความผิด "ข้าผิดอยู่เรื่องเดียวคือสั่งยาผิดน่ะ" "ห๊า!! จ่ายยาผิดนี่อันตรายกว่าป่วยด้วยโรคร้ายอีกนะ จ้าวเหวยเจิ้นท่านล้อเล่นกับชีวิตคนหรือ" เขายิ้มให้นาง  และเอ่ยออกมาช้าๆแต่ทำเอาจางอวี้ซินตัวชาไปทั่วร่าง "ข้าคิดว่าข้าสั่งยาห้ามครรภ์ให้เจ้าแต่กลับกลายเป็นยาบำรุงเพื่อเร่งบุตรได้เช่นไรนั้นข้าก็ไม่เข้าใจ เมียข้ายามนี้ในครรภ์เจ้ามีจ้าวน้อยของข้านอนเล่นเสียแล้ว เจ้าตั้งครรภ์แล้ว" จางอวี้ซิน"............" เมื่อได้สติก็พยายามลุกขึ้นก่อนจะฟ้อนเล็บใส่เขา นางก็ว่าทำไมระดูนางถึงไม่มาเลย ที่แท้เขาวางแผนชั่วร้ายนี่เอง "จ้าวเหวยเจิ้น ตาเฒ่า ไอ้แก่บ้ากามท่านจงใจใช่หรือไม่ ข้าไม่สนข้าหย่ากับท่านแล้วนับจากนี้เราต่างคนต่างอย่าได้เจอกันอีกเลย ข้าจะไปจากที่นี่" จ้าวเหวยเจิ้นรวบร่างบางที่กำลังฟ้อนเล็บใส่เขามากอดเอ่ยกับนางเสียงเรียบ "เจ้ายังเป็นเมียข้าอยู่ ใบหย่ายังไม่ได้ประทับตราของข้า มันยังไม่สมบูรณ์นะทูนหัว"