Rüya, iki elini beline koyup karşısındaki adama baktı. “Bir şey soracağım.” Berzan kaşını kaldırdı. “Sor.” “Sen köyün muhtarı mısın?” “Hayır.” “Aşiret ağası?” “Belki.” “Kaymakam?” “Hayır.” “Cumhurbaşkanı?” Berzan derin bir nefes verdi. “Hayır.” Rüya iki elini havaya kaldırdı. “E o zaman hayırdır? Her şeye niye sen karar veriyorsun? Allah’ın özel temsilcisi misin?” Berzan birkaç saniye sessizce ona baktı. Sonra dudaklarının kenarı istemsizce kıvrıldı. “Çok konuşuyorsun.” “Doğru.” Rüya bir adım daha yaklaştı. “Ama fark ettiysen hep haklı konuşuyorum.” Berzan başını iki yana salladı. “Mardinde seni susturabilecek biri var mı acaba?” Rüya sırıttı. “Henüz doğmadı.” Berzan ilk kez kahkaha attı. Rüya ise o kahkahanın başına ne büyük dert açacağını henüz bilmiyordu.