หลังจากภาคินเข้ามายึดตึกบริษัทเก่าแก่แห่งหนึ่งที่เจ้าของคนเดิมติดหนี้พนันกว่าห้าสิบล้าน เขาก็พบว่า “เจ้าของที่แท้จริง” ยังไม่ไปไหนเธอคือผีสาวสุดเฮี้ยน ที่หื่นไม่แพ้ความดุ และดันประกาศจะ “สมัครเป็นเลขา” ของเขาแบบหน้าตาเฉยโดยที่ไม่รู้เลยว่าภาคินนั้นน่ากลัวขนาดไหนเป็นทั้งเจ้าหนี้ มาเฟีย แถมยังเล่นของอีกต่างหากจากบริษัทร้าง กลายเป็นออฟฟิศสุดป่วนในทันที ที่มีทั้งคน และผีที่ชอบเข้าหาเจ้านายเกินหน้าที่“เลิกอ่อยฉันได้แล้ว ถ้าไม่อยากเจอดี”“ไม่ได้ค่ะ…ตำแหน่งเลขามันต้องใกล้ชิดเจ้านายอยู่แล้วนี่คะ”“ยั่วดีนัก จะทำให้ลืมว่าเป็นผีเลยคอยดู”“ก็เข้ามาสิค่ะ คิดว่าฉันจะกลัวคุณรึ^^”“กรี๊ดดดด ระ…โรคจิต!!!! อย่าเข้ามานะ”“ไหนบอกไม่กลัวไง จะกรี๊ดทำไมเนี่ย หนวกหู”