Minsan, pinagtatagpo ng tadhana ang dalawang estranghero sa ilalim ng iisang langit—hindi handa ang kanilang mga puso, at hindi nila alam na babaguhin nito ang kanilang buhay. Noong gabing iyon, tila mas maliwanag ang mga bituin. Tahimik na nakatayo si Luna sa gitna ng parke habang nakatingala sa langit. Ang pagtingin sa mga bituin ang palagi niyang takbuhan kapag magulo ang kanyang isip. Sa ilalim ng malawak na kalangitan, pakiramdam niya ay maliit siya—pero may kakaibang pag-asa pa rin. Hindi niya inaasahan na may ibang taong nakatingin din sa parehong langit. “Palagi ka bang pumupunta dito para tumingin sa mga bituin?” Nagulat si Luna at agad na lumingon. May isang lalaki na nakatayo ilang hakbang mula sa kanya. Nakalagay ang mga kamay nito sa bulsa at may mahinang ngiti sa labi. Ang kanyang mga mata ay kumikislap sa liwanag ng mga bituin. “Siguro… ito lang ang paraan ko para makahinga,” mahina niyang sagot. Bahagyang natawa ang lalaki. “Kung gano’n, may isa tayong pagkakapareho.” Doon unang nagkita sina Luna at Ethan. At hindi nila alam na sa ilalim ng iisang langit, nagsisimula pa lang ang isang kwento—isang kwentong puno ng pag-ibig, lihim, at mga desisyong magbabago sa kanilang kapalaran.