Saatlerini kızgın kumlarda uyuyarak geçirdikten sonra soğuk suya girmek gibiydi Teğmen Caner'in gözümün önünde şehit olması. Sadece birkaç saniyede olmuştu herşey. Nereden bilebilirdik kalleşlerin tekrar okula füze atacaklarını. Enkaz altında kalan çocukları çıkarmaya çalışıyorduk oysa. Patlamanın etkisiyle bütün tim farklı yerlere fırlamıştı. Sırtımın bir yere çarptığını, metrelerce yükseklikten aşağı düştüğümü hatırlıyorum en son. Bir de o gözleri... Ve o şarkı çalmaya başladı derinden derinden Aldırma deli gönlüm Giden gitsin. Bakmamıştım. Etkilenmemiştim halbuki. Hiçbir şey hissetmemiştim ki. Bayılmadan önce gördüm Caner'in gülümsemesini. Bir de o gözleri...