ชาติที่แล้ว จิ่นหนิงคือบุตรีสายตรงแห่งจวนหย่งอันโหว   สำนักโหรหลวงเคยทำนายไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ ว่านางถือกำเนิดมาพร้อมดวงชะตาหงส์   ผู้คนทั่วทั้งเมืองต่างเชื่อว่า วันหนึ่งนางจะได้เป็นพระชายาองค์รัชทายาท และท้ายที่สุดจะก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งหงส์ เคียงข้างโอรสสวรรค์เหนือผู้คนทั้งแผ่นดิน   เดิมทีชะตาชีวิตของนางควรเต็มไปด้วยความรักใคร่ทะนุถนอม ใช้ชีวิตท่ามกลางเกียรติยศและความมั่งคั่งไปชั่วชีวิต ทว่าในยามที่พิธีมงคลใกล้เข้ามาถึง...   บุตรีสายตรงผู้มีดวงชะตาหงส์ตัวจริงแห่งจวนหย่งอันโหวกลับคืนมา นับแต่นั้น บิดามารดาก็รังเกียจนาง พี่ชายชิงชังนาง แม้แต่องค์รัชทายาทยังดูแคลนว่านางมีชาติกำเนิดต่ำต้อย   ทุกคนพากันเทิดทูนบุตรีสายตรงผู้มีดวงชะตาหงส์ตัวจริงไว้เหนือเศียรเกล้า ขณะเดียวกันกลับตัดหนทางรอดของจิ่นหนิงทุกทาง ก่อนจะบีบบังคับให้นางยอมตายเพื่อรักษาเกียรติและความบริสุทธิ์ของตน   เมื่อสวรรค์เมตตาให้นางได้ย้อนกลับมาใช้ชีวิตอีกครั้ง ในวันที่มีผู้คิดใช้สุราหนึ่งจอก ทำลายชะตาหงส์ของนาง   จิ่นหนิงพลันนึกถึงชาติที่แล้ว   ครั้งนั้น เพียงเพื่อรักษาชื่อเสียงและความบริสุทธิ์ นางเลือกปลิดชีพตนเอง แต่คราวนี้ นางคิดเพียงว่า...   ชื่อเสียงเกียรติยศอันใด นางไม่ต้องการแล้ว นางต้องการมีชีวิตอยู่!   ท่ามกลางความตื่นตระหนก นางเซถลาเข้าไปในอ้อมกอดของบุรุษผู้หนึ่ง ก่อนยกแขนโอบลำคอเขาไว้ แล้วเป็นฝ่ายแนบกายเข้าหาอย่างไม่คิดถอยหนี   เสียงทุ้มต่ำเย็นเยียบของบุรุษผู้นั้นดังขึ้นข้างหู   “เจ้ารู้หรือไม่ว่าเราเป็นใคร?”   สติของจิ่นหนิงเลือนรางเต็มที นางฝืนลืมตาขึ้น ก่อนจะสบเข้ากับดวงตาลึกล้ำและเย็นขรึมคู่นั้น   ริมฝีปากแดงพึมพำเรียกออกมาเบา ๆ “ฝ่าบาท...”   ฮ่องเต้ตรัสเสียงเย็น “ในเมื่อรู้ว่าเราเป็นใคร ยังไม่รีบลงไปอีก!”   จิ่นหนิงกลับกอดพระศอแน่นยิ่งกว่าเดิม ก่อนเอ่ยวิงวอนด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า “ขอฝ่าบาท...โปรดเมตตาหม่อมฉันด้วยเพคะ...”   ฮ่องเต้ “...”   รุ่งขึ้น   ฮ่องเต้ทรงเตรียมราชโองการแต่งตั้งฐานันดรศักดิ์ไว้เรียบร้อยแล้ว แต่นางกลับพลิกหน้าไม่ยอมรับเรื่องเมื่อคืนเสียอย่างนั้น   กระทั่งหลายเดือนให้หลัง ในครรภ์ของนางมีสายพระโลหิตถือกำเนิดขึ้น