เสน่ห์ของเธอดึงดูดผู้ชายสองคนที่เป็นศัตรูกันให้เข้ามาในชีวิต จนก่อให้เกิดความสัมพันธ์ซับซ้อนขึ้น แล้วเธอจะเลือกทางไหนเมื่อ... ‘คนนั้นก็ใช่ อีกคนก็โดน’ *****เนื้อหาบางส่วน “โมนา” พวกเขามาแล้ว เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้และต้องการแย่งชิงเธอไปเป็นของคนหนึ่งคนใดแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น พวกเขาใช้มือข้างหนึ่งจับแขนเรียวคนละข้างและใช้แขนแข็งแกร่งโอบกอดรอบเอว แสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของอย่างถือสิทธิ์ ป้องกันเหยื่อโอชะจากนักล่าตัวอื่นที่อยู่นอกสังเวียน “บอส / พยัคฆ์” “ทำไมถึงเรียกมันก่อนฉันล่ะ” “ไม่น่าถาม บ่งบอกถึงความสำคัญที่มีมากกว่ายังไงล่ะ” ค่อนข้างเหนือความคาดหมาย แค่ลงมาเต้นยักย้ายส่ายสะโพกนิดๆ หน่อยๆ พวกเขาซึ่งมีความอดทนสูงกว่าผู้ชายทั่วไปและมาดเยอะ ถึงกับเสียการควบคุมตัวเองลงมาหาเธอแบบเปิดเผย หรือเพราะนี่คือสงครามจึงจำเป็นต้องถือคติ ‘ด้านได้ อายอด’ ไม่ใช่หรอก ความจริงพวกเขาทนมามากจนหมดความอดทนต่างหากล่ะ วันเวลาล่วงเลยผ่านไปหากไม่เข้าหาตอนนี้มีหวังได้ชวดอีกแน่ ต่างคนต่างไม่อยากพ่ายแพ้ เพื่อชัยชนะพวกเขาทำได้ทุกอย่าง “มีธุระ?” “มี” พยัคฆ์ตอบ “เราไปหาที่คุยกันสองคนดีกว่านะโมนา” เทรซิสผลักไสพยักไปเป็นส่วนเกิน ดวงตาคมกริบดุจอาวุธสังหารสองคู่ฟาดฟันกันดุเดือด หญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวมองซ้ายทีขวาทีจนเริ่มตาลาย ไม่รู้จะจัดการชายหนุ่มยังไง ดูเหมือนไม่ใช่คนที่หากใครห้ามแล้วจะยอมฟัง หรือจะลองวิธีนี้ดีนะ? ชั่วพริบตานั้นความคิดดีๆ พลันผุดขึ้นในหัว โมนากระหยิ่มยิ้มย่องข้างในพลางตีหน้าขรึมเอาจริงเอาจัง “นี่พวกคุณเห็นฉันเป็นของเล่นในร้านขายของเล่นเด็กงั้นเหรอ”