เพราะถูกหักหลังในวันนั้น เขาจึงเลือกเกลียดเธอ คืนพลาดพลั้งเพียงครั้งทำให้เธอตั้งท้องลูกของเขา ขณะที่เธอรักเขาอยู่ฝ่ายเดียว วันที่เธอเกือบเสียลูก เขากลับอยู่กับผู้หญิงอื่นอย่างไม่ไยดี * คืนเดียวที่เขาพลาดพลั้ง เธอต้องใช้ทั้งชีวิตรับโทษแทนความแค้นของเขาเป็นเมียที่ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไร เป็นแม่ของลูกเขาที่เขาไม่เคยยอมรับ เธอรักเขาจนยอมทนทุกคำดูถูก แต่เขากลับรักเธอในวันที่เธอเลือกจะไป ความจริงของคืนนั้นอาจล้างความผิดทั้งหมดได้ แต่ไม่อาจเรียกหัวใจที่แตกสลายไปแล้วให้กลับมา เพราะบางความรักต่อให้ยังหายใจอยู่ก็เหมือนตายไปแล้วทั้งเป็น - “น้องสาวกูนอนอยู่โรงพยาบาล มึงยังมีหน้ามานั่งกับผู้หญิงคนอื่นมึงยังเป็นคนอยู่ไหม!” “น้องสาวมึงก็ยังไม่ตายนี่หว่า” “ไอ้ดฤณ มึงจะโกรธกูก็ได้แต่ไม่ใช่ไปลงที่ทิชา!” - “ทิชาท้องลูกสาวค่ะ” “จะชายหญิงก็ไม่เกี่ยวกับฉัน อยากตั้งชื่ออะไรก็ตั้งไปแต่ฉันไม่อนุญาตให้ใช้นามสกุลของฉัน” - “แม่ร้องไห้” “แม่เจ็บเหรอ” “แม่ไม่เจ็บค่ะ แม่แค่รักหนูมาก” “เพี้ยง! หายนะคะ”