คนที่ท่านประธานหิ้วไปซั่มบนเรือสำราญในคืนนั้นก็คือเธอ! "คุณรู้ไหมคะ ว่าถ้าแฟนเก่าของฟ้าดีได้สักครึ่งหนึ่งของคุณก็คงดี" ฟ้ารดาสบตาชายหนุ่มอย่างสื่อความหมายเว้าวอน และออดอ้อน หัวใจของเธอเต้นแรงและรัวมากขึ้นเมื่อได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ จากร่างสูง ราวกับว่ามันเรียกหาให้เธอขยับกายเข้าไปแนบชิดเขาใกล้ๆ "คุณพูดอะไร" ปกป้องหายใจแรงขึ้น เขายอมรับว่าการได้ใกล้ชิดกับหญิงสาวทำให้เขารู้สึกวูบวาบ และร่างกายร้อนผ่าวขึ้นมา "คุณป้องสอนฟ้าได้ไหมคะ ทำให้ฟ้ามีความสุขจนลืมผู้ชายคนนั้น" ฟ้ารดาเชยตามองชายหนุ่มด้วยความยั่วยวน เธอไม่รู้หรอกว่าเขาคิดอย่างไร แต่ที่แน่ๆ ภายใต้ใบหน้าที่แสนเย็นชานั้น เธอมั่นใจว่าเขาไม่ใช่คนใจร้าย! ปกป้องมองดวงหน้านวลใสภายใต้แสงไฟสลัวอย่างพินิจพิจารณา เธอสวยเสียจนไร้ที่ติ รูปร่างที่แสนเย้ายวนภายใต้ชุดเดรสรัดรูป มันแนบชิดร่างเล็กมากพอจนทำให้เขาเห็นสัดส่วนของเธอไปถึงไหนต่อไหน แน่นอนว่าเขาเข้าใจในสิ่งที่เธอกำลังสื่อ แต่...ความผิดชอบชั่วดียังย้อนแย้งอยู่ในใจเพราะรู้ดีว่าเธอทำไปเพราะความเมา! และดูเหมือนร่างบางจะใจร้อน หรือจงใจยั่วให้ความอดทนเขาหมดลง...เธอถอดชุดเดรสของตนเองออกจากร่างกายอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นทรวงอกอวบที่ตอนนี้อยู่ภายใต้บราเซียร์แบบเกาะอก และแพนตี้จิ๋วที่ปกปิดส่วนอ่อนไหวของเธอไว้ ผิวกายที่ขาวเนียนละเอียดในคราแรกแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเล็กๆ เขาไม่รู้ว่าเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ หรือเป็นเพราะเธอกำลังเขินอายที่อยู่ในสภาพเกือบจะเปลือยกายต่อหน้าผู้ชายอย่างเขา ด้วยความเมา ฟ้ารดานึกอยากจะรู้เหมือนกันว่าสิ่งที่ใครๆ ต่างก็ติดใจและว่ากันว่ามันคือประสบการณ์ สวรรค์บนดิน ที่ว่านั่น มันจะจริงหรือเปล่านะ? "ผู้ชายดีๆ มีอีกเยอะ ผมเชื่อว่าคุณจะได้เจอ แต่ตอนนี้คุณ...." "ฟ้าไม่เคยค่ะ" ฟ้ารดาพูดออกมาอย่างยากลำบาก เธออยากกอดเขาแต่ต้องห้ามอารมณ์ของตนเองเอาไว้...จนกว่าชายหนุ่มจะตอบตกลงในสิ่งที่เธอกำลังจะร้องขอจากเขา