BaşlangıçBazı evlerin duvarları vardır.Bazılarının ise sırları.Çınaraltı Mahallesi'ndeki 17 numaralı ev, yıllardır kimsenin üzerinde fazla durmadığı, eski ve sessiz bir evdi.Ta ki Mert gelene kadar.Mert o eve taşındığı gün, mahallede kimse onun kim olduğunu bilmiyordu.Nereden geldiğini…Neden yıllar sonra 17 numarayı satın aldığını…Ve en önemlisi, neden eve yerleşirken yanında yalnızca birkaç koli getirdiğini.Kimse bilmiyordu.Gerçi mahallede kimsenin bir şeyi bilmesine de gerek yoktu.Nermin Teyze'nin teorileri vardı.Fikret Abi'nin tahminleri vardı.Sevda'nın ise her zamanki gibi tamamen yanlış fikirleri vardı.Ama gerçek?Gerçek, 17 numaranın kapısının ardında saklıydı.Ve Derya'nın o gerçekle karşılaşmasına yalnızca birkaç gün kalmıştı.Derya, hayatının değişeceğini bilmiyordu.Onun için Mert sadece yeni taşınan komşuydu.İşe gidip gelen, fazla konuşmayan, sorulara gerektiğinden az cevap veren bir adam.Derya da onun için sadece karşı evde yaşayan bir kadındı.En azından başlangıçta.Sonra bir fotoğraf bulundu.Eski bir fotoğraf.Üzerinde yıllardır değişmeyen bir ev…Ve geçmişten kalan iki insan vardı.Fotoğrafın arkasında ise yalnızca tek bir cümle:“Bazı insanlar geri dönmez. Bazıları ise kaçtıkları yere mutlaka geri gelir.”Derya o cümlenin ne anlama geldiğini henüz bilmiyordu.Mert ise biliyordu.Çünkü 17 numaraya taşınmasının asıl nedeni yeni bir hayat kurmak değildi.Geçmişte yarım kalan bir şeyi tamamlamaktı.Fakat geçmiş, bazen insanın peşinden gelirdi.Hem de hiç beklemediği bir kapıya kadar.Derya'nın kapısına…Ve bu hikâyede kimsenin hesaba katmadığı tek şey vardı:İki yabancı birbirlerinin hayatına girdiklerinde, sırların yanında duygular da büyümeye başlardı.Bazen bir bakışla.Bazen söylenmeyen bir cümleyle.Bazen de insanın kendisine bile itiraf edemediği bir merakla.Derya henüz bilmiyordu.Mert de bilmiyordu.Ama 17 numara biliyordu.Çünkü bazı hikâyelerin adresi tesadüfen seçilmez.Bazı aşklar, daha kapı açılmadan başlar.