Bir gelinlik… Bir oda… Ve iki yabancı beden arasında kıvılcımlanan yasak bir çekim. Gonca, kâğıt üzerinde karısı olduğu adamın bakışlarında ne sevgi ne de şefkat bulur. Toygar için bu evlilik bir zorunluluktur; dudaklarından dökülen her kelime, Gonca’yı itmek için seçilmiş gibidir. Ama inkâr edilen her şey gibi, bastırılan arzu da sessizce büyür. Aşağılayan sözlerin ardında titreşen bir gerilim vardır. Dokunulmayan her ten, daha çok hisseder. Yaklaşılmayan her beden, daha çok çağırır. Gonca geri çekilen, susan bir kadın değildir. Toygar’ın sertliğine karşı dik durur; bakışlarıyla meydan okur, sözleriyle sınırları zorlar. Bu evlilikte sadece iki soyadı değil, iki inat, iki ateş ve iki yaralı ruh çarpışır. Bu bir aşk hikâyesi değil… Henüz. Bu; nefretle başlayan, arzuyla sınanan ve dokunulmadıkça daha da tehlikeli hâle gelen bir yakınlığın hikâyesi. Bir adım… Bir bakış… Ve geri dönüşü olmayan bir temasın eşiğinde duran iki insan.